We zetten onze route voort met het passeren van de Col d’Izoard en de desolate landschappen, om het historische Briancon te bezichtigen, dat zich ingesloten in een oude Vauban vesting bevond. Het centrum verraste ons aangenaam, nog veel authentieke winkels zonder Chinese kraam ! Maar de herfst bleek echt het laagseizoen te zijn.
De bewoners genoten in ieder geval van een fantastisch uitzicht . We zetten onze route voort en passeerden nog de Col d’Izoard en de Col de la Platrière met de desolate landschappen en nog steeds de schitterende herfstkleuren.
We deden een kleine omweg langs Barcelonette, want daar was iets raars met het dorp. Inderdaad binnenkort vierde men hier ook Allerheiligen maar op Mexicaanse wijze ! verschillende bewoners emigreerden begin 19de eeuw naar Mexico om er textielbedrijfjes op te richten. Dat liet hen geen windeieren, zodat ze na jaren toch terugkeerden naar Barcelonette om er met hun centen mooie villa’s te laten bouwen. Vaak ook met een Mexicaan of Mexicaanse getrouwd, waardoor de nakomelingen erg Mexicaans uitzagen. Het festa del muerto mocht dan ook niet ontbreken.
Je kon er in ieder geval niet naast kijken ! Daarna ook een terrasje gedaan.
Even later verlieten we de Route des Grandes Alpes want wilden niet aan de Cote D’Azur eindigen. Via de Col de la Bonnette gereden om dan voor Saint Sauveur de Tignee een steile smalle straat op te rijden via haarspeldbochten tot de volgende standplaats. De meeste plekken ontdekten we tegenwoordig met de App Park4night, een zeer handige tool !
’s Anderendaags bezochten we toch eerst het dorpje Roubion, dat we via een bospad te voet konden bereiken. Een dorp dat spectaculair tegen een rotswand was aangebouwd.
Om er met de auto te geraken was het gisteravond nog een spectaculaire rit geweest ! Het VVV bleek er alle dagen open. Het was er nog redelijk bewoond. Om de oude bewoners te eren prijkten op talrijke buitenmuren grote portretten. Ook had men hier en daar de oude deuren beschilderd. Er waren zelfs wegenwerken !
Het dorpje had veel charme en je kon helemaal tot bovenaan klimmen met uitzichten en nog een oude duiventoren.
We keerden terug naar onze staanplaats, gooiden het afvalwater e.d. weg, want hier was het gratis mogelijk. We zetten onze tocht verder langs een mooie Gorges bestaande uit rode steen om dan bij een volgende Vauban vestigingsstadje aan te komen: Entrevaux.
Dat wilden we ook even bezoeken, waarbij de ingenieur Vauban zelfs met een standbeeld vereeuwigd was.
Men kon er tot één van de oude vestigingen geraken, waar ze nu jeu de boules speelden
Het kerkje kon men ook van binnen bekijken, natuurlijk ontbrak Jeanne D’arc er niet
Hier bleek ook een restaurantje zelfs geopend te zijn. Want veel horecagelegenheden bleken onderweg nu toch gesloten. Zo konden we nog net iets Frans eten en fait maison ! Het werd een entrecote met frites en ratatouille ! Het dessert de Tarte Tatin faite à la maison met slagroom (zeg maar gerust een hele slagroompot)…heerlijk smullen.
Nu reden we definitief terug naar Italië, eenmal de grens over werd het regenachtig en mistig. Op een parking vonden we een plek in Vinadio.
Het weer klaarde niet meer op, dus veel regen onderweg, we hadden echt geluk gehad met onze Alpentocht. Bij Poppi in Toscane zouden we overnachten. Even beentjes strekken in het dorpje, dat hadden we wel verdiend !
De volgende dag verlieten we de parking om even naar Camaldoli te rijden.
Dat is nl het dorpje waar San Romualdo een zijtak van de Benedictijnerorde stichtte: de Camaldolenzermonniken. Hiervandaan zou Romualdo voornamelijk in le Marche rondtrekken en er talrijke adbijen en klooster stichten, ook in Cupramontana. Je kon de abdij bezoeken met behulp van een gids, doch je moest er lang wachten en het regende dat het goot. Even dan het kruidenwinkeltje bezichtigen waar we tot onze grote verbazing iemand onze namen hoorden roepen ! Warempel Graziella van de wandelgroep uit Cupra was hier met een andere wandelgroep….je moest er maar zin in hebben.
Wij zouden met beter weer terugkeren en reden nu naar huis !